साउन २५ ,काठमाडौं । नेपालमा महिलामाथि हुने हिंसाको प्रमुख कारणका रूपमा सामाजिक सञ्जाललाई अक्सर दोष दिने गरिन्छ, तर विज्ञहरू र हालका अध्ययनहरूले देखाउँछन् कि समस्या यसभन्दा धेरै गहिरो छ । यो समस्या संरचनात्मक असमानता, कमजोर कानुनी प्रणाली र डिजिटल क्षेत्रभन्दा बाहिरसम्म फैलिएका सामाजिक सोच र व्यवहारसँग जोडिएको छ । बढ्दो प्रमाणहरूले सामाजिक सञ्जाल आफैं कारण नभई नेपाली समाजमा विद्यमान लैङ्गिक विभेदको प्रतिबिम्ब र त्यसको विस्तार (प्रवर्धन) भएको देखाउँछन् ।
नेपाल प्रहरीको साइबर ब्यूरोका अनुसार पछिल्ला वर्षहरूमा साइबर अपराधका घटनामा उल्लेख्य वृद्धि भएको छ, जहाँ १९,७३० उजुरीमध्ये ८,७४५ उजुरी महिलाबाट आएका छन् । त्यस्तै, एक सर्वेक्षण अनुसार २१ प्रतिशत किशोरीहरूले अनलाइन दुर्व्यवहार अनुभव गरेका छन् भने १३ प्रतिशतले प्रत्यक्ष अनलाइन उत्पीडन भोगेका छन् । यी तथ्याङ्कहरूले डिजिटल हिंसा व्यापक रहेको देखाए पनि डर र सामाजिक कलङ्कका कारण धेरै घटना अझै पनि सार्वजनिक हुँदैनन् ।
विज्ञहरूका अनुसार अनलाइन दुर्व्यवहार वास्तवमा समाजमा विद्यमान पितृसत्तात्मक सोचको निरन्तरता हो । महिलालाई चुप लगाउने, सार्वजनिक रूपमा लज्जित गराउने र सार्वजनिक बहसमा सहभागिता रोक्ने उद्देश्यले सामाजिक सञ्जाल प्रयोग भइरहेको छ । विशेष गरी पत्रकार, अभियन्ता र प्रभावशाली महिलाहरू समन्वित ट्रोलिङ, अश्लील टिप्पणी र चरित्र हत्या जस्ता योजनाबद्ध आक्रमणको शिकार भइरहेका छन्, जुन उनीहरूको आवाज दबाउने उद्देश्यले गरिन्छ ।
यससँगै गोपनीयता उल्लङ्घन र साइबर ब्ल्याकमेल पनि ठूलो समस्या बनेको छ । अनुसन्धानहरूले देखाउँछन् कि साइबर उत्पीडन र बदनाम गर्ने अधिकांश घटनामा महिलाहरू लक्षित हुन्छन् । नक्कली प्रोफाइल बनाउने, अनुमति बिना फोटो वा भिडियो सार्वजनिक गर्ने र धम्की तथा ब्ल्याकमेल गर्ने जस्ता गतिविधि सामान्य बन्दै गएका छन् । यद्यपि नेपालमा साइबर कानुन भए पनि यसको प्रभावकारी कार्यान्वयन अझै कमजोर छ, जसका कारण न्याय प्रक्रिया ढिलो र जटिल हुने गरेको छ ।
डिजिटल साक्षरताको कमी पनि अर्को महत्वपूर्ण चुनौती हो । धेरै महिलाहरूलाई अनलाइन सुरक्षा उपाय, गोपनीयता सेटिङ र कानुनी अधिकारबारे पर्याप्त जानकारी नहुँदा उनीहरू सजिलै जोखिममा पर्छन् । यससँगै डर, सामाजिक दबाब र पीडितलाई दोष दिने प्रवृत्तिका कारण धेरै महिलाहरूले घटना सार्वजनिक गर्न हिच्किचाउँछन्, जसले गर्दा वास्तविक अवस्था तथ्याङ्कभन्दा धेरै गम्भीर रहेको विज्ञहरूको भनाइ छ ।
अनलाइन हिंसाको प्रभाव केवल डिजिटल सीमामा सीमित हुँदैन । यसले मानसिक स्वास्थ्यमा असर पार्ने, महिलाहरूलाई सार्वजनिक जीवनबाट पछि हट्न बाध्य बनाउने र पेशागत रूपमा समेत क्षति पुर्याउने गर्छ । हालका घटनाहरूले देखाउँछन् कि सामाजिक सञ्जालमा भाइरल भएका भिडियोपछि महिलाहरूले बलात्कारको धम्की र पहिचान दुरुपयोग जस्ता गम्भीर परिणाम भोग्नुपरेको छ ।
यसरी हेर्दा सामाजिक सञ्जाल हिंसाको मूल कारण होइन, बरु समाजमा रहेको लैङ्गिक असमानता, कमजोर संस्थागत प्रतिक्रिया र महिलालाई मौन गराउने सांस्कृतिक मान्यताहरूलाई अझ बढावा दिने माध्यम बनेको छ । त्यसैले नेपालमा महिलामाथि हुने डिजिटल हिंसा नियन्त्रण गर्न केवल प्लेटफर्म नियमन मात्र पर्याप्त हुँदैन, यसका लागि व्यापक सामाजिक परिवर्तन र कानुनी सुधार आवश्यक रहेको देखिन्छ ।